Kroniki pisane przez ks. Jana Karnickiego 1959

przez | 21 grudnia, 2024

Najważniejszym wydarzeniem roku były Misje Parafialne przeprowadzone przez OO. Kapucynów zebranych z różnych części Polski. Misje trwały od 10 do 17 maja 1959 roku. 
   Przeprowadzono również, chociaż skrócone, Misje w kościele filialnym w Świerznie Dużym i Sępólnie Wielkim. Krzyż Misyjny w Miastku odnowiono i procesjonalnie ustawiono. W Świerznie i Sępólnie Wielkim postawiono nowe Krzyże Misyjne. Komunii św. ogółem wydano 6 000, co nie było ilością nadzwyczajną. 

   W tym roku dokonano również wielkiego wysiłku w uporządkowaniu wnętrza kościoła w Miastku. Najpierw zremontowano i połatano dach na kościele. Wewnątrz kościoła, aż do sufitu dobudowano przepaszenie z ozdobną kratką, oszalowano filary drewniane, by okryć niezdarną niemiecką robotę. Roboty stolarskie wykonał mistrz stolarki Wacław Bohdanowicz, zamieszkały w Miastku. 

   W miesiącu czerwcu przystąpiono do polichromowania kościoła. Roboty malarskie trwały, aż do drugiej połowy września, według projektu magistra, artysty malarza dyplomowanego p. Henryka Domurata, absolwenta wydziału Konserwacji Zabytków, zamieszkałego w mieście Łodzi. 
   W kościele pracowali nad polichromią: p. Henryk Domurat, p. Bolesław Zacharek – artysta malarz dyplomowany, adiunkt Wydziału Sztuki w Toruniu oraz p. Stefan Duszyński – mistrz malarski z Czerniejewa koło Poznania, długoletni pracownik p. Domurata. 
   Całość polichromii wypadła dobrze, ku zadowoleniu parafian, z uznaniem od kapłanów. 

   Równocześnie odnowiono ołtarz w Sępólnie Wielkim, ambonę i chrzcielnicę pomalowano na kolor biały, a pozłocenia oczyszczono. Ściany przyozdobiono wzorami. Pracował w Sępólnie Wielkim p. adiunkt Zacharek Bolesław. 
   Również odmalowano kaplicę NMP (dla udzielania nauki religii) w domu parafialnym przy ulicy Rybackiej 14. Pracę wykonał p. Domurat Henryk ze swoimi pomocnikami. 
   SS. Służebniczki odnowiły przy tej okazji swoją zakonną kapliczkę przy ulicy Rybackiej 14. 

   Z dniem 1 września tutejsza parafia otrzymała drugiego wikarego w osobie ks. Tomasza Symanowicza, neoprezbitera z Wałcza.